Το Αγγελόκαστρο
Το Αγγελόκαστρο ήταν το δυτικότερο φυλάκιο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και του Δεσποτάτου της Ηπείρου στο οποίο ανήκε η Κέρκυρα μέχρι το 1267 μ.Χ., βρίσκεται κοντά στο χωριό Κρήνη βόρεια της Παλαιοκαστρίτσας δίπλα σε ένα μοναστήρι.
Χτίστηκε στις αρχές του 12ου αιώνα μ.Χ. από τον Δεσπότη της Ηπείρου Δούκα Μιχαήλ-Άγγελο Κομνηνό τον δεύτερο, και στην ακμή του, σε περίπτωση ανάγκης, μπορούσε να προστατεύσει ολόκληρο τον πληθυσμό της περιοχής, περίπου 4000 ανθρώπους.
Μέσα στο κάστρο διατηρούνται δύο μεγάλες δεξαμενές νερού και οι εκκλησίες των Αγίων Αρχαγγέλων και της Αγίας Κυριακής.
Η εκκλησία των Αρχαγγέλων χτίστηκε το 1784 στην τοποθεσία παλαιότερης εκκλησίας.
Η Αγία Κυριακή είναι χτισμένη μέσα σε ένα μικρό σπήλαιο και έχει έργα ζωγραφικής του 18ου αιώνα.
Το Αγγελόκαστρο γνώρισε πολλές πολιορκίες, αλλά δεν έπεσε ποτέ, εκτός από μία φορά, στους Ενετούς μετά από μια εξάμηνη πολιορκία το 1386.
Το 1537 οι 8 μόνο στρατιώτες της φρουράς του με τη βοήθεια των κατοίκων κατάφεραν να αποκρούσουν την επίθεση του Μπαρμπαρόσα.
Οι Τούρκοι προσπάθησαν ξανά και πάλι απέτυχαν να κατακτήσουν το Κάστρο το 1571.
Τα χωριά γύρω πήραν τα ονόματα τους από τους στρατιώτες της Βυζαντινής περιόδου που πήραν κομμάτια γης για να εγκατασταθούν εδώ όταν τέλειωσε η θητεία τους.
Βυζαντινοί Stradioti και τα χωριά γύρω από το Αγγελόκαστρο
Η περιοχή γύρω από το Αγγελόκαστρο συγκέντρωνε πολλά χωριά με την κατάληξη -άδες, ονόματα που προέρχονται από οικογενειακές ομάδες στρατιωτών-καλλιεργητών, γνωστών ως Βυζαντινοί Stradioti. Αυτοί οι οικισμοί είχαν αμυντικό ρόλο και διατηρούσαν την οργάνωση της υπαίθρου.
Παραδείγματα
- Περουλάδες → από το όνομα Περούλης
- Αυλιώτες → από το επώνυμο Αυλωνίτης
- Γουσάδες → από το όνομα Γούσης
- Πουλιμάδες → από το όνομα Πουλιμάς
- Καρουσάδες → από το όνομα Καρούσης
- Κοψοχειλάδες → από προσωνύμιο Κοψαχείλης
- Βελονάδες → από το όνομα Βελονάς
- Ραχτάδες → από το όνομα Ραχτάς
- Γαβράδες → από το επώνυμο Γαβράς
- Μαγουλάδες → από το όνομα Μαγούλας
- Καββαδάδες → από το επώνυμο Καββαδίας
- Κουβανάδες → από το όνομα Κουβάς
- Αρμενάδες → από το όνομα Αρμένης
- Τερμενάδες → από το όνομα Τερμενάς
- Ασπιωτάδες → από το όνομα Ασπιώτης
- Μανατάδες → από το όνομα Μανάτος
- Αρκαδάδες → από το όνομα Αρκούδης
- Αλειματάδες → από το όνομα Αλειματάς
- Μακράδες → από το όνομα Μακρής
- Δουκάδες → από το όνομα Δούκας
- Γαρδελάδες → από το όνομα Γαρδέλης
- Λιαπάδες → από το όνομα Λιάπης
- Κανακάδες → από το όνομα Κανάκης
- Γιαννάδες → από το όνομα Γιάννης
- Πουλάδες → από το όνομα Πουλής
- Αργυράδες → από το όνομα Αργυρός
Η κατάληξη -άδες δεν είναι απλώς γλωσσικό στοιχείο· διατηρεί τη μνήμη μιας παλαιάς κοινωνικής και στρατιωτικής οργάνωσης της Κερκυραϊκής υπαίθρου, υπογράφοντας τις οικογένειες ή φάρες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή.
Σχολιάστε