Διασχίζοντας την Κέρκυρα

Από την ανατολική Κέρκυρα στη δυτική ακτή με τα πόδια

Από την κορυφή των Αγίων Δέκα κοιτώντας δυτικά
Από την κορυφή των Αγίων Δέκα κοιτώντας δυτικά

Τα θέρετρα Μπενίτσες και Άγιος Γόρδιος στην ανατολική και δυτική ακτή αντίστοιχα βρίσκονται απέναντι το ένα από το άλλο, σε απόσταση μόνο 6 χιλιομέτρων, αλλά λόγω των ελικοειδών δρόμων η απόσταση τους μετατρέπεται σε μισή με μία ώρα ανάλογα την κίνηση.

Για τους λάτρεις ωστόσο της περιπέτειας υπάρχει και μια εναλλακτική λύση, ενώ η οδήγηση θα διαρκέσει περίπου 40 λεπτά, με τα πόδια μπορεί γίνει σε λιγότερο από 3 ώρες.

Από τις Μπενίτσες ακολουθούμε ένα ανηφορικό μονοπάτι που οδηγεί στο χωριό του Σταυρού, ο δρόμος αυτός έχει και μια παράκαμψη που οδηγεί στο εκκλησάκι της Αγ. Παρασκευής (όπου μιά φυσική πηγή δίνει στο διψασμένο την ευκαιρία να ξεδιψάσει).

Επιστρέφοντας από την Αγία Παρασκευή και συνεχίζοντας προς τα πάνω σε λίγο θα φανερωθεί μέσα από τους ελαιώνες ένα χωριό όπου η καθημερινή ζωή δεν έχει αλλάξει πολύ για αιώνες, φτάσαμε στο Σταυρό, υψόμετρο 300 μέτρα.

Εδώ μπορούμε να αγοράσουμε φρέσκο ​​ψωμί, ψημένο σε φούρνο με ξύλα, και να κατηφορίσουμε ακολουθώντας το δρόμο προς τα βόρεια και το βουνό των Αγίων Δέκα.

Οι Άγιοι Δέκα είναι το δεύτερο ψηλότερο βουνό της Κέρκυρας, καλυμμένο με ελαιώνες και αμπελώνες, η βλάστηση είναι οργιώδης, και ανάλογα με την εποχή θα βρούμε επίσης πολλές σπάνιες άγριες ορχιδέες, άγρια ​​κυκλάμινα, και άλλα φθινοπωρινά λουλούδια.

Σε λίγο θα δούμε μια πινακίδα που δείχνει το δρόμο προς το μοναστήρι του Παντοκράτορα (Αγίου Πνεύματος).

Ακολουθούμε το δρόμο και σε λίγο θα βρεθούμε μπροστά σε ένα σταυροδρόμι.

Έχουμε δύο επιλογές, είτε να πάμε δεξιά και να φτάσουμε μέχρι το μοναστήρι, είτε να συνεχίσουμε αριστερά μέχρι τον Άη Γόρδη.

Αξίζει η παράκαμψη δεξιά προς την κορυφή του βουνού, αφού στη συνέχεια μπορούμε να κατέβουμε μέσα στον κρατήρα, το βουνό αυτό είναι ένα ανενεργό ηφαίστειο.

Εδώ υπάρχει ένα μικρό μοναστήρι με ένα μεγάλο περιβόλι.
Αν βρίσκεται κάποιος εκεί σίγουρα θα μας ανοίξει, αλλά ακόμα κι αν δεν είναι κανείς, είναι ένα πολύ ήσυχο σημείο, με τραπέζια και καρέκλες ότι πρέπει για πικνίκ κάτω από τα οπωροφόρα δέντρα και με κάποιες πολύ φιλικές γάτες γύρω που είναι πολύ δύσκολο να μη σας συγκινήσουν.

Η θέα είναι ασύγκριτη, προς τα ανατολικά υπάρχει η πόλη της Κέρκυρας, με το αεροδρόμιο και τη λιμνοθάλασσα, λίγο πιο ανατολικά και απέναντι στο χωριό Γαστούρι θα ξεχωρίσουμε αμέσως το Παλάτι του Αχιλλείου στην κορυφή του χωριού, στα δυτικά θα θαυμάσουμε μικρότερους λόφους και τα παλιά χωριά της ενδοχώρας, με τη θάλασσα πιο πέρα.

Αν αποφασίσουμε να πάμε προς τον Άη Γόρδη τότε στο σταυροδρόμι πάμε αριστερά μέσα σε ένα δρόμο που σε όλη του τη διαδρομή έχει άσφαλτο αλλά είναι εξαιρετικά στενός, έχει φτιαχτεί πάνω στην παλιά διαδρομή που γινόταν με το γάϊδαρο μέχρι το χωριό Άνω Γαρούνα.

Μια εύκολη κατάβαση από εκεί θα μας οδηγήσει στο χωριό Κάτω Γαρούνα και από εκεί μέχρι κάτω στην παραλία του Αγίου Γόρδη όπου πλέον θα έχουμε κερδίσει για τα καλά μια μεγάλη βουτιά στα καταγάλανα νερά του Ιονίου.

Η Κέρκυρα το Χειμώνα

Αναρτήθηκε σε: Η Πόλη της Κέρκυρας 0

Η Κέρκυρα κατά τη διάρκεια της ήρεμης εποχής του χειμώνα

Το Λιστόν το χειμώνα
Το Λιστόν το χειμώνα

Μια βόλτα στο παλιό τμήμα της πόλης ένα χειμωνιάτικο βράδυ και αφού οι επισκέπτες έχουν αναχωρήσει αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική πόλη από την ακμάζουσα μητρόπολη ενός καλοκαιρινού πρωϊνού.

Αφήστε την πλατεία Σπιανάδα και περπατήστε κατά μήκος της οδού Αγίου Σπυρίδωνος, ένα πολυσύχναστο δρόμο το καλοκαίρι, αλλά σχεδόν έρημο το χειμώνα, με μερικές γάτες να παραμονεύουν γύρω.

Προσκυνητές πηγαίνουν μέσα στην περίφημη εκκλησία, προσφέροντας τις προσευχές τους στον Άγιο ο οποίος έχει προστατεύσει την Κέρκυρα για αιώνες.

Περπατώντας κάτω από τα στενά σοκάκια της παλιάς πόλης και μπροστά από τα καταστήματα κάτω από τα βόλτα που υπάρχουν σε πολλούς δρόμους της παλιάς πόλης, συνειδητοποιεί ότι η πόλη δεν έχει αλλάξει σχεδόν καθόλου για εκατοντάδες χρόνια.

Μπορείτε να φανταστείτε τις σερενάτες που υπήρχαν στην περίοδο του καρναβαλιού, κάτω από τα παράθυρα που βρίσκονται τα όμορφα κορίτσια, τους μασκαράδες, και νέα ζευγάρια που φλερτάρουν περιπλανόμενα στο λιμάνι.

Τα λίγα καταστήματα που φωτίζονται λάμπουν σαν κοσμήματα στο γύρω σκοτάδι, τα εμπορεύματά τους εμφανίζονται εξωτικά για τους περαστικούς.

Τα μαγαζιά το χειμώνα δουλεύουν για τον τοπικό πληθυσμό. Σε ένα παράθυρο ένας άνθρωπος μπορεί να δει ρούχα για σιδέρωμα, ενώ μερικές πόρτες μακριά κάποια μοδίστρα είναι σκυμμένη πάνω από μια ραπτομηχανή.

Σε άλλο μαγαζί μπορεί κανείς να δει ακόμη και ξυλόσομπες για πώληση, πράγματα που ο καλοκαιρινός επισκέπτης θα απορούσε αν τα έβλεπε.

Ανεβαίνοντας τα σκαλιά της Ιεράς Μητρόπολης είναι σαν να πηγαίνετε σε ένα φωτισμένο δωμάτιο. Σπίτια, εκκλησίες, και το φρούριο, είναι όλα φωταγωγημένα, τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά τους ξεχωρίζουν…

Και μετά τους στενούς δρόμους της περιοχής του Καμπιέλλου ξαφνικά βρίσκεσαι σε ένα μεγάλο ανοικτό χώρο.

Στα αριστερά είναι η παλιά πύλη στην πόλη της Κέρκυρας, η πύλη της Σπηλιάς, μέσω της οποίας όλοι οι επιβάτες και τα φορτία που έφταναν από τη θάλασσα έμπαιναν στην πόλη.

Υπάρχει μια μεγάλη καμάρα από όπου περνούσαν οι μεταφορείς, και μια μικρή για τους πεζούς.

Οι άλλες πύλες καταστράφηκαν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές της ιστορίας της πόλης, εκτός από την πύλη του Αγίου Νικολάου που βρίσκεται κάτω από το δρόμο, στο Φαληράκι.

Το άρθρο είναι μετάφραση κειμένου που γράφτηκε από Αγγλίδα που μένει στο νησί αλλά δεν γεννήθηκε εδώ. Άρα βλέπει την Κέρκυρα με διαφορετικό τρόπο από ότι οι ντόπιοι, ίσως και να διακρίνει πράγματα που μας διαφεύγουν.

Κέρκυρα – Υδραγωγείο του Frederick Adam στις Μπενίτσες

Σε ένα νησί όπως η Κέρκυρα, με τις τεράστιες βροχοπτώσεις και τον πλούσιο και ανεξάντλητο υδροφόρο ορίζοντα θα περίμενε κανείς ότι η ύδρευση της πόλης της Κέρκυρας με άφθονο και καλής ποιότητας νερό θα ήταν μια εύκολη υπόθεση, η πραγματικότητα όμως δεν είναι αυτή ακριβώς.

Ύδρευση της αρχαίας Κέρκυρας

Πράγματι αυτό συνέβαινε κατά την αρχαιότητα όταν η αρχαία πόλη βρισκόνταν στην χερσόνησο του Κανονιού και υδροδοτούνταν από τις τοπικές πηγές του Καρδακίου και της σημερινής ονομαζόμενης Βρυσούλας.

οι πηγές αυτές έδιναν αρκετές ποσότητες νερού ακόμη και για την συνεχώς αναπτυσσόμενη προς τα νότια πόλη, που συμπλήρωνε τις ανάγκες της και με πηγάδια που ανοίγονταν παντού και έδιναν καλής ποιότητας νερό.

Αυτός άλλωστε ήταν και ένας από τους σπουδαιότερους λόγους επιλογής της θέσης της από τους πρώτους Έλληνες Κορινθίους αποίκους του Χερσικράτη.

Το πρόβλημα λειψυδρίας της Κέρκυρας

Μετά τον 6 μ.χ αιώνα όμως τα πράγματα άλλαξαν.
Η αρχαία πόλη κατεστραμμένη ήδη από επιδρομείς εγκαταλείπεται από τους κατοίκους οι οποίοι επιλέγουν τη νέα θέση με σχεδόν μοναδικό κριτήριο την ασφάλεια.

Έτσι σαν πυρήνας της νέας πόλης επιλέγεται η απόκρημνη προεξοχή γης του Παλαιού φρουρίου και η μπροστά σε αυτήν γη σαν η θέση επέκτασης της νέας πόλης.

Από τότε άρχισαν και τα προβλήματα, το υπέδαφος του παλαιού φρουρίου αλλά και της πόλης δεν μπορούσε να δώσει παρά μόνο κακής ποιότητας υφάλμυρο νερό που δεν ήταν αρκετό για μια πόλη που θέλει να μεγαλώσει και να αναπτυχθεί.

Έτσι ευθύς εξ’ αρχής έγινε φανερό ότι χρειάζονταν έργα υποδομής που θα μετέφεραν νερό στην πόλη από τις γύρω πηγές αλλά και από την παλιά πηγή του Καρδακίου, κάτι που στην αρχή γίνονταν με κάρα που τα έσερναν ζώα αλλά και ανθρώπους με κουβάδες λόγω της κοντινής απόστασης.

Το Ρωμαϊκο υδραγωγείο

Οι Ρωμαίοι πρώτοι μεταξύ 1ου και 2ου αιώνα μ.χ κατά την περίοδο ανοικοδόμησης της κατεστραμμένης τότε Ελλάδας, της Pax Romana, δημιούργησαν υδραγωγείο και δίκτυο μεταφοράς νερού από τις πηγές της Αγίας Γουργής στην περιοχή Κανάλι, της πηγής Λαρτούρου στην περιοχή Βρυώνη και την πηγή της Χρυσηίδας.

Λόγω της χαμηλής υψομετρικής τοποθεσίας των πηγών οι Ρωμαίοι κατασκεύασαν αντλητικό μηχανισμό που ανέβαζε το νερό σε δεξαμενή με υψόμετρο ώστε αυτό μετά να καταλήγει στο σύστημα της πόλης με φυσική ροή.
Το πως το έκαναν αυτό αναφέρεται στο βιβλίο του Τάσου Κατσαρού….

Η ύδρευση κατά τον Μεσαίωνα – Ενετική περίοδος

Η ύδρευση της πόλης του μεσαίωνα θα πρέπει να βασίστηκε κυρίως στο Ρωμαϊκό υδραγωγείο με μικρές βελτιώσεις και επισκευές, τα στοιχεία γι αυτήν την περίοδο δεν είναι πολύ γνωστά, εκείνη την εποχή άλλωστε ελάχιστη σημασία δινόταν σε συστήματα ύδρευσης και αποχέτευσης.

Και οι Ενετοί χρησιμοποιούσαν το Ρωμαϊκό υδραγωγείο, βελτίωσαν την απόδοση του κατασκευάζοντας μεγάλες δεξαμενές μέσα στην πόλη όπου γέμιζαν με τα νερά όλων των γύρω από την πόλη διαθέσιμων πηγών και ειδικά από την πηγή Καρδακίου.

Σε εποχές όμως ανομβρίας το πρόβλημα λειψυδρίας, ειδικά για τους φτωχούς, έπαιρνε τραγικές διαστάσεις ειδικά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες όπου λόγω έλλειψης δεν λειτουργούσαν ούτε οι μύλοι και έτσι δεν υπήρχε ούτε αλεύρι.

Το υδραγωγείο του αρμοστή Frederick Adam στις Μπενίτσες

Η περίοδος της Βρετανικής κατοχής βρίσκει την Κέρκυρα με τα γνωστά προβλήματα, τότε ο Άγγλος αρμοστής Frederick Adam αποφάσισε να δώσει οριστική λύση στο πρόβλημα μεταφέροντας στην πόλη άφθονο και καθαρό πόσιμο νερό από τις πηγές Καρτέρη και Αγίου Νικολάου της περιοχής Μπενιτσών.

Στις 18 Οκτώβρη του 1830 προτείνει στην γερουσία την κατασκευή υδραγωγείου στις Μπενίτσες σε απόσταση 6.5 μιλίων και υψόμετρο 55 μέτρων, ο προϋπολογισμός του έργου ήταν τότε 19.386 λίρες.

Η γερουσία έκανε παμψηφεί δεκτή την πρόταση του Adam και η υδροδότηση της πόλης από το νέο υδραγωγείο ξεκίνησε με πανηγυρική τελετή μόλις 10 μήνες αργότερα στις 7 Αυγούστου του 1831 στο χώρο της πλατείας.

Το γεγονός εισαγωγής καθαρού νερού αποτέλεσε συμβάν τεράστιας σημασίας για τους Κερκυραίους και ο Άνταμ γι αυτή του την ευεργεσία αλλά και για την όλη του γενικά συμπεριφορά, έκανε και πολλά άλλα έργα και παντρεύτηκε Κερκυραία, αγαπήθηκε από τους ντόπιους όσο κανένας άλλος αρμοστής.

Δυστυχώς όμως ούτε αυτό το έργο έμελλε να δώσει οριστική λύση στα προβλήματα υδροδότησης.

Λόγω διαφόρων κακοτεχνιών σε μερικά σημεία, ζημιών στους αγωγούς μεταφοράς, χαμηλού υψομέτρου της ενδιάμεσης δεξαμενής του Περάματος αλλά και της σπατάλης που γινόταν όπως και της ολοένα αυξανόμενης ζήτησης το πρόβλημα επανήλθε.

Επι πλέον οι νερόμυλοι που λειτουργούσαν στις Μπενίτσες μόλυναν με υπολλείματα αλευριού το νερό με αποτέλεσμα αυτό να θολώνει, η απαλλοτρίωση των μύλων ήταν αδύνατη λόγω κόστους αλλά κυρίως γιατί αυτοί ήταν απαραίτητοι για το άλεσμα του σταριού.

Τα έργα στο υδραγωγείο Μπενιτσών μετά την Ένωση

Λίγα χρόνια μετά την ένωση, το 1875 αγοράζονται οι μύλοι και δίνεται λύση στο πρόβλημα της θολότητας, ήταν όμως απαραίτητο να γίνουν και άλλα σημαντικά έργα για τη βελτίωση της ροής και της ποσότητας του νερού που έφτανε στην πόλη.

Το 1908 κατασκευάζεται στις πηγές Μπενιτσών μετά από πρόταση του μηχανικού Π. Λοπρέστη, η στοά της Αγίας Πελαγίας και αντικαθίστανται πολλές σωληνώσεις στο κέντρο της πόλης.

Το 1926 μετά από μελέτη των μηχανικών Γούναρη και Γεωργαλά κατασκευάζεται αγωγός στο στόμιο της λιμνοθάλασσας Χαλικιόπουλου και δεξαμενή στην κορυφή της Ανάληψης, έτσι το υδραγωγείο πήρε πάνω κάτω τη μορφή που έχει μέχρι και σήμερα.

Το υδραγωγείο κατά τα τελευταία χρόνια

Τα τελευταία χρόνια οι ανάγκες για νερό αυξήθηκαν δραματικά, οι πηγές των Μπενιτσών λόγω βλαβών στο δίκτυο, σπατάλης και μεγάλων διαρροών από χρόνια τώρα δεν μπορούν να δώσουν την ποσότητα που χρειάζεται.Έχουν προταθεί και έχουν γίνει πολλά έργα χωρίς επιτυχία, όπως το αποτυχημένο πείραμα αποσκλήρυνσης νερού στο Πέραμα που έκλεισε λόγω υψηλού κόστους.

Έγιναν προσπάθειες και προστέθηκαν αρκετές νέες πηγές στο σύστημα με αποτέλεσμα το πρόβλημα ποσότητας να εκλείψει αλλά παραμένει πάντα το πρόβλημα σκληρότητας λόγω της κακής ποιότητας του νερού των πηγών Χρησίδας, Γαρδικίου και περιοχής Τζάβρου.

Φωτογραφίες με κείμενα από το βιβλίο του Τάσου Κατσαρού

Επίλογος

Αυτή η σελίδα βασίζεται αποκλειστικά σε στοιχεία και φωτογραφίες από το βιβλίο του Τάσου Κατσαρού “το αρχαίο Ρωμαϊκό υδραγωγείο της Κέρκυρας».

Το βιβλίο αναφέρεται βασικά στο αρχαίο Ρωμαϊκό υδραγωγείο και σε παράρτημα που προστέθηκε αργότερα ασχολείται με όλες τις εργασίες που έχουν γίνει κατά τη διάρκεια των αιώνων, σχετικές με το σύνθετο πρόβλημα της ύδρευσης της πόλης της Κέρκυρας.

Στις παραπάνω εικόνες υπάρχουν σελίδες με το αρχικό κείμενο του βιβλίου, όπου βρίσκονται όλες οι λεπτομέρειες της ιστορίας του υδραγωγείου.

Το υλικό ήρθε στα χέρια μας, με τη μορφή ψηφιακών φωτογραφιών από τον φίλο και συμπολίτη Αλέκο Στρατηγό τον οποίο και ευχαριστούμε.

Γίνεται φανερό ότι το υδραγωγείο στις Μπενίτσες είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ιστορίας για το χωριό μας και ίσως μερικοί νεότεροι θα πρέπει να αρχίσουν να σκέφτονται και να αναζητήσουν τρόπους για να αξιοποιηθεί αυτό το ιστορικό κεφάλαιο.

Current aqueduct pipeline route
Current aqueduct pipeline route

Λότζα Καφέ Μπενίτσες

Απολαύστε τον καφέ η το ποτό σας στο πιο κεντρικό σημείο των Μπενιτσών

Μια αξέχαστη εμπειρία…

Lotza – lunge Cafe

Μπενίτσες, Κέρκυρα – Ελλάδα
Τηλ: +30 26610 71090

Sunshine Καφέ Μπαρ Κρεπερί στις Μπενίτσες

Sunshine bar cafe
Sunshine bar cafe

Ένα ήσυχο μπαρ την ημέρα όπου μπορείτε να χαλαρώσετε και να απολαύσετε τον καφέ σας δίπλα στη θάλασσα.

Μετατρέπεται σε ένα ζωντανό μπαρ το βράδυ όπου στο εσωτερικό του σερβίρονται μοναδικά κοκταίηλς σε ένα όμορφο περιβάλλον με μοναδική μουσική.

Στο κέντρο του χωριού, 10 μέτρα από την παραλία του λιμανιού.

Επισκευτείτε το.

ΣΤΡΑΤΟΣ Ταβέρνα – Ψησταριά στις Μπενίτσες της Κέρκυρας

Ταβέρνα - εστιατόριο Ο ΣΤΡΑΤΟΣ
Ταβέρνα – εστιατόριο Ο ΣΤΡΑΤΟΣ

Ταβέρνα – εστιατόριο “Ο ΣΤΡΑΤΟΣ” – Όλα στα κάρβουνα

Στις Μπενίτσες, 50 μέτρα μετά την είσοδο της μαρίνας, πάνω στην εθνική οδό.
Με μια συμπαθητική εσωτερική αίθουσα και μια άνετη καλοκαιρινή αυλή γεμάτη λουλούδια.

Απολαύστε το φαγητό σας αγναντεύοντας την θάλασσα στα 20 μέτρα από το τραπέζι σας.

Στην ταβέρνα μας θα βρείτε:

  • Σπιτικό μαγειρευτό φαγητό
  • Κερκυραϊκή παστιτσάδα
  • Ψητό κατσαρόλας
  • Μούσα
  • Σοφρίτο
  • Τσιγαρέλι
  • και πολλά άλλα

Διάφορα ορεκτικά φτιαγμένα από μας.

  • Φρέσκα θαλασσινά της ώρας
  • Μαγειρευτό μπουρδέτο
  • Χταπόδι και ψάρια
  • Καλαμάρια
  • Γαρίδες
  • Μακαρονάδα με μύδια
  • Γαριδομακαρονάδα
  • Κρεατικά στα κάρβουνα

Ελληνικό ντόπιο κρασί(άσπρο και μαύρο), ρετσίνα και κρύες μπύρες και πολλές επιλογές με ούζο και τσίπουρο.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΑΠΟΛΑΥΣΗ.

1 33 34 35 36 37 38 39 43