Εδώ ορισμένα πολύ χαρακτηριστικά παραδείγματα συμπεριφορών που άνετα θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν τους χαρακτήρες αυτούς Μαλάκες.
Έτσι παίρνετε μια ολοκληρωμένη εικόνα για το τι εννοούμε όταν αποκαλούμε κάποιον Μαλάκα.
Είναι πολύ πιο απλό από ότι νομίζατε!
Ο Τάκης.
Η Ελληνική μυθολογία είναι από τις πλουσιότερες στον κόσμο.
Γιατί όμως;
Οι περισσότερες κουλτούρες δεν χρειάζονται τόσο πολύπλοκες ιστορίες για να εξηγήσουν την προέλευση του κόσμου, περιορίζονται στα απαραίτητα.
Οι Έλληνες όμως το παράκαναν.
Ίσως βέβαια να υπήρχε σοβαρός λόγος και η μυθολογία να μην αφορά μόνο τους μύθους.
Όπως γνωρίζουμε όλα τα μυθολογικά στοιχεία προέρχονται κατά συντριπτικό ποσοστό από 3 επικά ποιήματα. Την Ιλιάδα και την Οδύσσεια του Ομήρου και την Θεογονία του Ησιόδου.
Μάλιστα στην Οδύσσεια αναφέρονται και τα περισσότερα μυθολογικά τέρατα.
Ο Όμηρος και ο Ησίοδος δεν ήταν ιστορικοί αλλά ποιητές.
Έγραψαν τα ποιήματά τους βασιζόμενοι σε παλιές ιστορίες που περνούσαν προφορικά από γενιά σε γενιά και φυσικά κάθε φορά και με κάποιο βαθμό αλλοίωσης αφού η φαντασία των αρχαίων οργίαζε.
Μετά την κατάρρευση του Μυκηναϊκού πολιτισμού ακολούθησαν αυτά που αναφέρονται σαν τα σκοτεινά χρόνια του Ελληνικού πολιτισμού.
Στην πραγματικότητα η ιστορική εξέλιξη και η ζωή δεν σταμάτησε, αλλά σταμάτησαν για κάποιους λόγους να καταγράφονται τα γεγονότα.
Ήταν η περίοδος που δεν μας άφησε γραπτά ντοκουμέντα για τα ιστορικά δρώμενα.
Αυτά όμως συνέχιζαν να συμβαίνουν και διατηρήθηκε η μνήμη τους περνώντας προφορικά από στόμα σε στόμα.
Τα συνέλεξαν οι ποιητές και έγραψαν τα έπη τους.
Ο Όμηρος έγραψε την Ιλιάδα και την Οδύσσεια γύρω στα 760 π.χ ενώ η Θεογονία του Ησιόδου γράφτηκε περίπου 50 χρόνια αργότερα, το 700 π.χ
Επικά ποιήματα που κατά τη γνώμη μας περιλαμβάνουν μύθους αλλά και ιστορικά γεγονότα, λίγο έως πολύ διαστρεβλωμμένα και διανθισμένα με φανταστικές ιστορίες, που τα έκαναν πιο ελκυστικά στο κοινό εκείνης της εποχής.
Άρα από τη μυθολογία και ελλείψει άλλων πιο αξιόπιστων πηγών, ίσως μπορούμε να αναζητήσουμε ιστορικές αλήθειες και γεγονότα, που βρίσκονται μπλεγμένα μέσα στο μύθο.
Σίγουρα, υπάρχουν ιστορικές αλήθειες μέσα στα έπη. Δεν εξηγείται διαφορετικά ο όγκος των πληροφοριών και τα αμέτρητα πρόσωπα, ιστορικά και φανταστικά, που πρωταγωνιστούν.
Ο Τρωϊκός πόλεμος και η πόλη της Τροίας, σαν πραγματικά γεγονότα και τοποθεσία αμφισβητούνται από πολλούς.
Από την άλλη όμως δεν υπάρχει και καμιά απόδειξη για την μη ύπαρξη της Τροίας.
Αντίθετα υπάρχουν δεκάδες ενδείξεις, ότι και πόλεμος έγινε και η Τροία υπήρξε.
Στην Ιλιάδα περιγράφονται τόσα πολλά γεγονότα και υπάρχουν τόσα πολλά πρόσωπα, που δεν είναι δυνατόν να είναι όλα αποκυήματα φαντασίας.
Δεν ξέρουμε αν ο αρχηγός των Αχαιών Αγαμέμνων ήταν ιστορικό ή φανταστικό πρόσωπο, είναι αδιαμφισβήτητο όμως ότι υπήρχαν και οι Μυκήνες και ο πολιτισμός τους.
Το ίδιο συμβαίνει και με τους Μυρμιδόνες του Αχιλλέα, υπήρξε ιστορικά μια Ελληνική φυλή πολεμιστών στην Φθεία, σημερινή Φθιώτιδα.
Επίσης όλοι αυτοί οι Έλληνες αρχηγοί που έλαβαν μέρος στην εκστρατεία εναντίον της Τροίας δεν μπορεί να ήταν φανταστικοί.
Δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά.
Μπορούμε εδώ και μόνο με τη χρήση της απλής λογικής να ξεχωρίσουμε τα φανταστικά από τα πραγματικά γεγονότα.
Μπορούμε, σχεδόν με βεβαιότητα, να κατατάξουμε τη θυσία της Ιφιγένειας, την αρπαγή της Ωραίας Ελένης, αν υπήρξε ποτέ, και άλλες ιστορίες, στη σφαίρα της φαντασίας.
Θα κρατήσουμε όμως πράγματα που μοιάζουν λογικά.
Ο Τρωϊκός πόλεμος αν έγινε, δεν έγινε για μια γυναίκα, αλλά για οικονομικούς λόγους.
Στη Μαύρη θάλασσα οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν δημιουργήσει από τότε αποικίες και εμπορικές δραστηριότητες με τους λαούς της περιοχής, μέσω των πλοίων τους.
Αν υπήρχε κάποια πόλη στη θέση που θεωρείται ότι ήταν η Τροία, θα είχε σίγουρα τον έλεγχο των στενών του Βοσπόρου και πολύ πιθανόν να επέβαλε δασμούς για τη διέλευση των εμπορικών πλοίων.
Αυτός μάλλον ήταν και ο λόγος του πολέμου. Οι Έλληνες ήθελαν να αποκτήσουν τον έλεγχο των στενών.
Πολύ λογική εξήγηση που μας δείχνει ότι ο άνθρωπος αν και προχώρησε κατά 32 αιώνες, στην πραγματικότητα παρέμεινε ίδιος.
Μέσα από την Οδύσσεια γνωρίσαμε πολλά μυθολογικά τέρατα, μάγισσες, σειρήνες, Κύκλωπες.
Αλλά και Λαούς όπως οι Φαίακες, που όμως υπήρξαν πραγματικά και είναι γνωστό ότι το νησί τους ταυτίζεται σήμερα με το νησί της Κέρκυρας.
Λέγεται ότι και το νησί της Καλυψώς ήταν το μεγαλύτερο νησί των Διαποντίων νήσων βόρεια της Κέρκυρας, οι σημερινοί Οθωνοί.
Μάλιστα, υπάρχει και σπηλιά στο νησί που λέγεται σπηλιά της Καλυψώς.
Αλλά και η Ιθάκη περιγράφεται στην Οδύσσεια. Σύμφωνα με τις περιγραφές του Ομήρου όσον αφορά την τοπολογία των νησιών όμως, δεν είναι η σημερινή Ιθάκη.
Είναι μάλλον το δυτικό τμήμα της Κεφαλονιάς που τότε δεν είχε ενωθεί ακόμη με την Κεφαλονιά και ήταν ανεξάρτητο νησί.
Αλλά και οι ιστορίες του Ησιόδου που περιγράφουν την προέλευση των Ελλήνων, ίσως να περιέχουν και κάποιες ιστορικές αλήθειες.
Και γιατί να τρώμε τα παραμύθια της Βίβλου, που δεν έχουν καμία ιστορική βάση, και να αμφισβητούμε τη δική μας ιστορία;
Όσο αστείος φαίνεται ένας πόλεμος μεταξύ Τιτάνων και θεών, δέκα φορές πιο γελοίο φαντάζει το να δίνει κάποιος (ανύπαρκτος) θεός, τις δέκα εντολές του στον Αβραάμ πάνω σε κάποιο βουνό.
Ένας πόλεμος μεταξύ Τιτάνων και θεών μπορεί να είχε συμβεί στην πραγματικότητα, μεταξύ δύο ομάδων ανθρώπων, και να πέρασε στη σφαίρα του μύθου.
Ο Γιός του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, Έλληνας, εγκαταστάθηκε στη Φθεία(Φθιώτιδα) όπου σύμφωνα με τον Ησίοδο δημιουργήθηκε ο πρώτος πυρήνας των Ελλήνων.
Από εκεί προέρχεται και ο μυθικός Αχιλλέας, πιθανός απόγονος του και αρχηγός των Μυρμιδόνων.
Στη μυθολογία συναντάμε και τους Πελασγούς αλλά και τους Μινωΐτες στην Κρήτη.
Λαούς που αποδείχτηκε ότι υπήρξαν.
Μπορεί να μην μπορεί κανείς να αποδείξει την ύπαρξη του Μίνωα, για τον Μινώταυρο φυσικά δε γίνεται λόγος, αλλά ούτε μπορεί και να την αποκλείσει.
Οι Πελασγοί ήκμασαν στις Κυκλάδες και την Κρήτη πριν από 5000 χρόνια, πριν ακόμη και από τον πολιτισμό των Αχαιών στην Πελοπόννησο και τις Μυκήνες.
Έζησαν την ύστερη εποχή του χαλκού και είχαν δικό τους σύστημα γραφής, την Γραμμική Α, μέχρι τον 16ο αιώνα π.χ όταν αυτή εξελίχτηκε στην Γραμμική Β.
Η Γραμμική Α βρέθηκε σε αρκετά αρχαιολογικά ευρήματα, αλλά δεν έγινε κατορθωτό να αποκρυπτογραφηθεί.
Τα παλαιότερα της δείγματα ανάγονται στο 3000 π.χ.
Πήλινες πινακίδες με κείμενα Γραμμικής Β έχουν βρεθεί σχεδόν σε όλη την Ελλάδα, με την αρχαιότερη να χρονολογείται από το 1650π.χ
Η Γραμμική Β αποτελεί την εξέλιξη της Α και χρησιμοποιήθηκε τόσο από τους κατοίκους του Αιγαίου και της Κρήτης, όσο και από τους Μυκηναίους.
Αυτή η γραφή αποκρυπτογραφήθηκε από τον νεαρό αρχιτέκτονα Μάικλ Βέντρις με τη βοήθεια του φιλόλογου Τζων Τσάντγουικ το 1952.
Η Γραμμική Β χρησιμοποιούσε γραμμικούς χαρακτήρες, κάτι που την ξεχωρίζει από τα ιερογλυφικά, που ο καθένας απεικόνιζε μια συλλαβή, ήταν δηλαδή συλλαβική γραφή.
Περιλαμβάνει 89 συλλαβογράμματα, που αναπαριστούν συλλαβές και γύρω στα 260 λογογράμματα, δηλαδή μικρά γραμμικά εικονίδια που το καθένα αποδίδει ολόκληρη λέξη. Υπάρχουν επίσης και σύμβολα για τους αριθμούς.
Αποδείχτηκε ότι η γραφή αυτή απέδιδε την Ελληνική γλώσσα, η αποκρυπτογράφηση αποκάλυψε Ελληνικές λέξεις και ονόματα μιας αρχαϊκής Ελληνικής διαλέκτου.
Η Γραμμική Β (και πολύ πιθανόν και η Γραμμική Α) είναι λοιπόν Ελληνική γραφή που αποτύπωνε Ελληνική διάλεκτο, αποδεικνύεται έτσι η Ελληνικότητα του Χώρου του Αιγαίου εδώ και 5000 χρόνια.
Και έχουν βρεθεί πάνω από 5000 δείγματα επιγραφών σε Γραμμική Β. Οι πήλινες πινακίδες Γραμμικής Β αποτελούν τα πρώτα γραπτά μνημεία της Ελληνικής γλώσσας.
Ποιος λοιπόν και με τι στοιχεία μπορεί να αμφισβητεί την Ελληνικότητα των Πελασγών και των Μινωϊτών;
Ίσως κάποιος που το μικρό μυαλό του αδυνατεί να συλλάβει το γεγονός πως ένας λαός, ο ίδιος, μπορεί να επιβιώνει σε μια γωνιά της γης επί 5000 χρόνια!
Το βορειοανατολικό άκρο της Κέρκυρας μοιράζεται την ίδια γεωλογία με τον Ερημίτη και περιέχει εκπληκτικές παραλίες όπως την Μπαταριά και τον Πιπίτο.
Επομένως εδώ υπάρχουν μερικές όμορφες παραλίες με βότσαλα σε μικρούς απομονωμένους ορμίσκους, διάσπαρτες σε όλη την περιοχή που διαθέτει ίσως τα καθαρότερα νερά του νησιού.
Το κέντρο της Κασσιόπης βρίσκεται γύρω από το λιμάνι, το οποίο είναι το ίδιο ένας μικρός φυσικός κόλπος με δύο μικρές αποβάθρες για να το προστατεύσει από τους βόρειους ανέμους, από το λιμάνι ξεκινούν μονοπάτια και δρόμοι που οδηγούν στις ακόλουθες εκπληκτικές μικρές παραλίες.
Υπάρχει ένας μικρός δρόμος που χωράει μόλις ένα μεγάλο αυτοκίνητο, ξεκινάει από την αριστερή πλευρά του λιμανιού και περνά γύρω από τη βόρεια χερσόνησο φτάνοντας στην πρώτη ωραία μικρή παραλία της Μπαταριάς, κοντά στο βόρειο άκρο, βόρεια του χωριού.
Η Μπαταριά είναι μια ειδυλλιακή παραλία με βότσαλα, μερικώς οργανωμένη με ξαπλώστρες και ομπρέλες, μερικοί άνθρωποι την περιγράφουν σαν ένα κομμάτι που χωρίστηκε από τον παράδεισο επειδή ο χώρος είναι ήσυχος και τα νερά είναι απίστευτα καθαρά και χρωματισμένα με ένα καταπληκτικό γαλαζοπράσινο.
Στο βόρειο άκρο.
Πολύ μικρή παραλία, με πολύ όμορφα, κρυστάλλινα νερά σε ένα καταπληκτικό μέρος. Αυτές είναι μόνο μερικές από τις λέξεις που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να περιγράψουμε αυτό το στολίδι.
Όσοι επισκέπτονται αυτό το μέρος μένουν άφωνοι και το ερωτεύονται.
Στη δυτική ακτή της βάσης της βόρειας χερσονήσου, ακριβώς απέναντι από την παραλία Μπαταριά.
Η παραλία Πιπίτος δεν είναι λιγότερο όμορφη από την Μπαταριά, στην πραγματικότητα είναι εξ ίσου όμορφη ή ακόμα καλύτερη.
Τα ίδια καθαρά και καταγάλανα νερά βρίσκονται εδώ. Η παραλία απέχει μερικά βήματα από τον κεντρικό δρόμο και είναι εύκολα προσβάσιμη.
Αφήνοντας πίσω τον Πιπίτο, ακολουθώντας το μονοπάτι προς τα νότια και λίγο πριν τον κεντρικό δρόμο, υπάρχει η παραλία του Καλαμιώνα.
Μια ελαφρώς μεγαλύτερη παραλία και όχι τόσο όμορφη, αλλά είναι πιο οργανωμένη με πολλά μικρά καταστήματα, καφετέριες και μπαρ.
Το όνομα προέρχεται από τα καλάμια, που προφανώς θα πρέπει να υπήρχαν εδώ μερικά χρόνια πριν.
Είναι η μεγαλύτερη παραλία της Κασσιόπης, ανάμεσα στον Καλαμιώνα και το γήπεδο ποδοσφαίρου της Κασσιόπης.
Η παραλία εκτείνεται παράλληλα με τον κεντρικό δρόμο που οδηγεί στο υπόλοιπο βόρειο τμήμα της Κέρκυρας.
Η παραλία Ημερολιά είναι εύκολα προσβάσιμη και πλήρως οργανωμένη με θαλάσσια σπορ, ξαπλώστρες και ομπρέλες, και φυσικά καθαρά νερά.
Στις Μπενίτσες υπήρχε κάποτε το Μουσείο θαλάσσης της Κέρκυρας με μια από τις μεγαλύτερες συλλογές οστράκων και άλλων θαλάσσιων ειδών, στεγαζόνταν αρχικά σε ένα κτίριο πάνω στην εθνική οδό στην είσοδο του χωριού όπως ερχόμαστε από την Κέρκυρα, αλλά από το 2015 και μετά είχε μετακινηθεί στο λόμπι του ξενοδοχείου Ποταμάκι.
Το μουσείο ήταν ένα στολίδι για τις Μπενίτσες, όχι μόνο επειδή ήταν ένα από τα λίγα του είδους του στην Ελλάδα, αλλά και επειδή η πλούσια συλλογή του περιείχε πολλά σπάνια και όμορφα θαλάσσια είδη, μερικά από τα οποία κέρδισαν και διεθνή βραβεία λόγω της σπανιότητας και της ομορφιάς τους.
Δημιουργήθηκε από τον δύτη και συλλέκτη Ναπολέοντα Σαγιά που εμπλούτισε το μουσείο με σπάνια ευρήματα που είχε συγκεντρώσει κατά τη διάρκεια των 20 χρόνων που ταξίδευε στους ωκεανούς της Ινδίας και του Ειρηνικού, όπου έκανε καταδύσεις και συλλογή κοχυλιών.
Η συλλογή του μουσείου ήταν τεράστια, καθώς σημαντικά εκθέματα ήταν το κέλυφος Kypraia foultoni, το κέλυφος Melo Amphora, το HALIOTIS IRIS από τη Ζηλανδία από τα πιο όμορφα στον κόσμο, το TRIDACNA GIGAS το μεγαλύτερο στον κόσμο. Αλλά και άλλα δηλητηριώδη όστρακα, σπάνιοι αστερίες, μικρά και μεγάλα ταριχευμένα ψάρια, σπάνιοι καρχαρίες, πιράνχα από τον Αμαζόνιο, πολλά καρκινοειδή και άλλα.
Υπήρχαν όστρακα από την Αυστραλία, τις Φιλιππίνες, τα νησιά της Σαμόα, τα Φίτζι, τους κοραλλιογενείς υφάλους της Αυστραλίας και άλλα μέρη.
Το κέλυφος «Kypraia Foultoni» (Cypraea Fultoni) της οικογένειας Cypraeidae ήταν ένα από τα πιο σπάνια στον κόσμο, αγοράστηκε από τον Κο Σαγιά στη Μοζαμβίκη από έναν ψαρά που το βρήκε στην κοιλιά ενός ψαριού.
Το κέλυφος «Melo amphora» της οικογένειας «Volutidae» ήταν ίσως το μεγαλύτερο στον κόσμο, βρέθηκε στο νησί Rosemary στο αρχιπέλαγος Dampier βόρεια της Αυστραλίας.
Στο μουσείο, υπήρχε επίσης ένας μπλε καρχαρίας που αλιεύτηκε από έναν ψαρά στα νερά γύρω από την Αθήνα.
Το μουσείο τιμήθηκε για τη συμβολή του με διεθνή βράβευση από το Ιταλικό Ινστιτούτο θαλάσσιας έρευνας I.R.E.D.A.
Εκτός από τους τουρίστες, συχνές επισκέψεις στο μουσείο έκαναν σχολεία από όλη την Κέρκυρα και την υπόλοιπη Ελλάδα.
Με λύπη πληροφορηθήκαμε τον θάνατο του ιδιοκτήτη Κ. Σαγιά το 2018. Οι συγγενείς του δεν μπορούσαν να κρατήσουν το μουσείο ανοιχτό, έτσι το Μουσείο Θάλασσας έκλεισε για πάντα και όλα τα εκθέματα του έχουν πωληθεί.
Η οικογενειακή επιχείρηση Skevoulis Studios αποτελείται από 2 ξεχωριστά κτήρια και βρίσκεται στις Μπενίτσες, μόλις 5 λεπτά με τα πόδια από την παραλία.
Περιτριγυρισμένα από έναν καταπράσινο κήπο, τα στούντιο προσφέρουν υπέροχη θέα στο βουνό και το χωριό.
Το ξενοδοχείο προσφέρει παραδοσιακά στούντιο σε προσιτές τιμές με γωνιά κουζίνας και ψυγείο, τραπέζι και καρέκλες,. Το κάθε στούντιο έχει ιδιωτικό μπαλκόνι με θέα στη γύρω περιοχή. Το μπάνιο είναι εξοπλισμένο με στεγνωτήρα μαλλιών.
Η πόλη της Κέρκυρας, λιμάνι και το Διεθνές Αεροδρόμιο της Κέρκυρας βρίσκονται σε απόσταση 12χλμ. από το Skevoulis. Σε κοντινή απόσταση με τα πόδια υπάρχουν ταβέρνες και καταστήματα. Παρέχεται δωρεάν χώρος στάθμευσης στις εγκαταστάσεις.
Το ξενοδοχείο διαθέτει 33 απλά διακοσμημένα αλλά άνετα δωμάτια. Όλα τα δωμάτια διαθέτουν ιδιωτικές εγκαταστάσεις, κλιματισμό και ένα μπαλκόνι, πολλά από τα οποία με θέα στη θάλασσα.
Ένας μπουφές πρωινού περιλαμβάνεται στην τιμή του δωματίου και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού σερβίρεται στη βεράντα.
Το εστιατόριο είναι επίσης ανοιχτό κατά τη διάρκεια της ημέρας και σερβίρει μεγάλη ποικιλία από μεσογειακά πιάτα, όπως πολλές τοπικές σπεσιαλιτέ.
Το Lido Corfu Sun απολαμβάνει μια υπέροχη τοποθεσία στις Μπενίτσες. Το ξενοδοχείο βρίσκεται κοντά σε μια στάση λεωφορείου και είναι ιδανικό για εξερεύνηση στο νησί της Κέρκυρας.
