Ξεχασμένα Τέρατα της Ελληνικής Μυθολογίας
Η πλούσια Ελληνική μυθολογία είναι γεμάτη με πλάσματα που σήμερα έχουν σχεδόν χαθεί από τη μνήμη των ανθρώπων.
Στις ιστορίες της εμφανίζονται μάγισσες, δράκοι, γίγαντες, δαίμονες, παράξενα πνεύματα και τερατώδη όντα που συμβόλιζαν τον φόβο, το χάος και τις ανεξέλεγκτες δυνάμεις της φύσης.
Για τους ανθρώπους της αρχαιότητας αυτά τα πλάσματα δεν ήταν απλές φαντασίες. Ήταν μέρος της θρησκείας, της παράδοσης και της καθημερινής ζωής τους.
Αρκετά από αυτά επέζησαν μέσα στους αιώνες και πέρασαν αργότερα στη λαϊκή παράδοση και τα παραμύθια της Ελλάδας.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν το ταξίδι.
Απάτη – Η θεά της Απάτης
Η πρώτη αίθουσα είναι σκοτεινή και στενή.
Στο κέντρο της κάθεται μια γυναικεία μορφή με φίδια αντί για μαλλιά και φτερά νυχτερίδας στην πλάτη.
Είναι η Απάτη, η προσωποποίηση της εξαπάτησης, του ψεύδους και της πλάνης.
Σύμφωνα με τον Ησίοδο, ήταν κόρη του Έρεβου και της Νύχτας.
Οι μύθοι λένε ότι μπορούσε να εξαπατήσει ακόμη και τους ίδιους τους θεούς, σπέρνοντας σύγχυση και ψεύτικες υποσχέσεις.
Συνδεόταν με μορφές όπως ο Δόλος, ο Μόμος και η Ωΐζυς.
Σε ορισμένες παραδόσεις αναφέρεται ότι βοήθησε τον Δία στον πόλεμο εναντίον των Τιτάνων δημιουργώντας χάος στις εχθρικές γραμμές.
Με ένα αργό νεύμα μάς δείχνει το άνοιγμα προς τη δεύτερη αίθουσα.
Άργος ή Πανόπτης
Στη δεύτερη αίθουσα μας περιμένει ένα γιγάντιο πλάσμα γεμάτο μάτια.
Άργος ή Πανόπτης – Το τέρας με εκατό μάτια
Ο Άργος Πανόπτης, «αυτός που βλέπει τα πάντα», ήταν ο αιώνιος φύλακας της θεάς Ήρας.
Λέγεται ότι είχε εκατό μάτια σε όλο του το σώμα και ακόμη και όταν κοιμόταν κάποια από αυτά έμεναν ανοιχτά.
Ο Ερμής, κατ’ εντολή του Δία, κατάφερε τελικά να τον αποκοιμίσει και να τον σκοτώσει για να ελευθερώσει την Ίω.
Μετά τον θάνατό του, η Ήρα τοποθέτησε τα μάτια του στην ουρά του παγωνιού ώστε να τον θυμάται για πάντα.
Οι Εκατόγχειρες
Η τρίτη αίθουσα είναι τεράστια. Μέσα στο σκοτάδι ξεχωρίζουν τρεις γιγάντιες μορφές.
Εκατόνχειρες – Τα Πλάσματα με εκατό χέρια
Οι Εκατόγχειρες ήταν γίγαντες τρομακτικής δύναμης, παιδιά της Γαίας και του Ουρανού.
Τα ονόματά τους ήταν Κόττος, Βριάρεως και Γύγης. Καθένας τους είχε εκατό χέρια και πενήντα κεφάλια.
Ο Ουρανός τούς φυλάκισε στα βάθη του Τάρταρου, αλλά αργότερα ο Δίας τούς απελευθέρωσε για να πολεμήσουν στο πλευρό των θεών ενάντια στους Τιτάνες.
Μετά τη νίκη των Ολύμπιων έγιναν οι φύλακες των Τιτάνων στα σκοτεινά βάθη του Κάτω Κόσμου.
Φάντασος – Το πλάσμα των ονείρων
Φάντασος – Ένα φανταστικό τέρας
Η τέταρτη αίθουσα μοιάζει άδεια, αλλά οι τοίχοι της είναι γεμάτοι χαραγμένα όνειρα.
Εδώ βρίσκεται ο Φάντασος, γιος του Ύπνου, ένα πλάσμα που μπορούσε να παίρνει οποιαδήποτε μορφή.
Οι αρχαίοι πίστευαν ότι εμφανιζόταν στους ανθρώπους μέσα στα όνειρα, μεταμορφωμένος σε ζώα, αντικείμενα ή αλλόκοτες φανταστικές μορφές.
Τα αδέλφια του ήταν ο Μορφέας και ο Φοβήτωρ, πνεύματα που κυβερνούσαν τα όνειρα και τους εφιάλτες.
Εμπούσα – Η νυχτερινή δαίμονας
Εμπούσα – Μοιάζει με γυναίκα-γάιδαρο
Κατεβαίνοντας ακόμη βαθύτερα συναντάμε την Εμπούσα.
Ήταν δαιμονικό πλάσμα του Κάτω Κόσμου και συνδεόταν με τη θεά Εκάτη.
Οι περιγραφές τη θέλουν να αλλάζει μορφές και να παραμονεύει μοναχικούς ταξιδιώτες τη νύχτα.
Άλλοτε εμφανιζόταν σαν όμορφη γυναίκα και άλλοτε σαν τερατώδες πλάσμα με γαϊδουρινά πόδια και πρόσωπο που έμοιαζε να καίγεται.
Οι αρχαίοι τη θεωρούσαν προμήνυμα τρόμου και θανάτου.
Οι Δάκτυλοι ή Ιδαίοι
Η έκτη αίθουσα είναι γεμάτη μικρές σκιές που μοιάζουν με πέτρινα πλάσματα.
Δάκτυλοι ή Ιδαίοι τεχνίτες
Οι Δάκτυλοι ή Ιδαίοι ήταν μυστηριώδεις νάνοι δαίμονες με μαγικές ικανότητες και τεράστια γνώση της μεταλλουργίας.
Σύμφωνα με έναν μύθο γεννήθηκαν όταν η Ρέα άγγιξε τη γη με τα δάχτυλά της κατά τη γέννηση του Δία.
Συνδέθηκαν αργότερα με μυστικιστικές τελετές, μαγεία και τα αρχαία μυστήρια της Σαμοθράκης.
Οι παραδόσεις τούς περιγράφουν ως πλάσματα που μπορούσαν να αλλάζουν μορφές και να κινούνται ανάμεσα στον κόσμο των ανθρώπων και των πνευμάτων.
Ο Τυφώνας – Ο πατέρας όλων των τεράτων
Στην τελευταία αίθουσα μάς περιμένει το μεγαλύτερο τέρας της Ελληνικής μυθολογίας.
Ο πανίσχυρος Τυφώνας, παιδί της Γαίας και του Τάρταρου.
Οι αρχαίοι τον περιέγραφαν ως γιγάντιο πλάσμα με εκατοντάδες κεφάλια δράκων, φτερά που σκέπαζαν τον ουρανό και φωτιά που έβγαινε από το στόμα του.
Ήταν ο πατέρας πολλών από τα πιο γνωστά τέρατα της μυθολογίας:
ο Κέρβερος, η Λερναία Ύδρα, η Χίμαιρα, η Σφίγγα και ο Λέων της Νεμέας.
Μετά την Τιτανομαχία προσπάθησε να ανατρέψει τον Δία, αλλά ηττήθηκε και φυλακίστηκε κάτω από το όρος Αίτνα.
Οι μύθοι λένε ότι ακόμη βρίσκεται εκεί κάτω και πως οι εκρήξεις του ηφαιστείου είναι η οργή του που προσπαθεί να ελευθερωθεί.
Συμπέρασμα
Αυτά ήταν μόνο μερικά από τα πιο παράξενα και ξεχασμένα πλάσματα της Ελληνικής μυθολογίας.
Κάτω από τους γνωστούς μύθους των θεών και των ηρώων υπάρχει ένας πολύ πιο σκοτεινός κόσμος γεμάτος αρχαία τέρατα, δαίμονες και αλλόκοτες μορφές.
Πλάσματα που γεννήθηκαν από τον φόβο, τη φαντασία και την ανάγκη των ανθρώπων να εξηγήσουν το άγνωστο.
Και ίσως, σύμφωνα με τους παλιούς θρύλους, κάποια από αυτά να περιμένουν ακόμη στα σκοτεινά βάθη της γης.
Σχολιάστε