Είμαι η Εκάτη, κόρη κρυφών δυνάμεων, παλαιότερη από πολλούς που αποκαλείς θεούς, αλλά όχι ένα με την ίδια τη Νύχτα. Είμαι χθόνια, θεά του κάτω κόσμου, οδηγός ψυχών.
Από το απέραντο σκοτάδι της Νύχτας προήλθαν οι πρώτες θεότητες, όχι διαμορφωμένες σαν θνητοί, αλλά υπάρχουσες ως αγνές δυνάμεις.
Πριν από την Ελένη, την Κλυταιμνήστρα, και από την Κίρκη, υπήρχε η Μήδεια. Και δεν την θυμούνται για την ομορφιά της, ούτε για τον πόλεμο, ούτε για την προφητεία της.
Πριν από τον Δία, πριν από τους Τιτάνες, ακόμη και πριν η Γαία αγκαλιάσει τη ζωή, υπήρχα εγώ. Είμαι η Νύχτα. Όχι η απαλή νύχτα.
Δαίδαλος – ένας τεχνίτης που δεν έμοιαζε με κανέναν άλλο. Τα χέρια του μπορούσαν να αποσπάσουν ομορφιά από την πέτρα και κίνηση από τον χαλκό.
Η Πανδώρα είναι μια από τις πιο διάσημες μορφές στην Ελληνική μυθολογία, που συχνά θυμόμαστε για το άνοιγμα του διαβόητου δοχείου που απελευθέρωσε τα κακά στον κόσμο.
