Στη δεκαετία του 1970, όταν η Κέρκυρα έγινε για πρώτη φορά ευρέως γνωστή, κυρίως στην τότε δυτική Ευρώπη, την επισκέπτονταν μαζικά τουρίστες από τα τέλη Μαρτίου μέχρι και το τέλος Νοεμβρίου.
Βέβαια το νησί δεν ήταν τελείως γεμάτο για όλους αυτούς τους μήνες, αλλά από τις 15 Μαϊου μέχρι και 15 του Σεπτέμβρη ήταν σχεδόν αδύνατο να βρεθούν κενά δωμάτια στα ξενοδοχεία.
Κατά τη διάρκεια της Αγγλοκρατίας (1815-1864) υπήρξαν μια σειρά από αξιοσημείωτες προσωπικότητες, μόνιμοι κάτοικοι της Κέρκυρας, μεταξύ αυτών ο πρώην Βρεττανός πρωθυπουργός William Gladstone, και ο ζωφράφος Edward Lear, ο οποίος έχει δημιουργήσει υπέροχες υδατογραφίες της Κέρκυρας εκείνης της εποχής.
Τα θέρετρα Μπενίτσες και Άγιος Γόρδιος στην ανατολική και δυτική ακτή αντίστοιχα βρίσκονται απέναντι το ένα από το άλλο, σε απόσταση μόνο 6 χιλιομέτρων, αλλά λόγω των ελικοειδών δρόμων η απόσταση τους μετατρέπεται σε μισή με μία ώρα ανάλογα την κίνηση….
Μια βόλτα στο παλιό τμήμα της πόλης ένα χειμωνιάτικο βράδυ και αφού οι επισκέπτες έχουν αναχωρήσει αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική πόλη από την ακμάζουσα μητρόπολη ενός καλοκαιρινού πρωϊνού. Αφήστε την πλατεία…
Σε ένα νησί όπως η Κέρκυρα, με τις τεράστιες βροχοπτώσεις και τον πλούσιο και ανεξάντλητο υδροφόρο ορίζοντα θα περίμενε κανείς ότι η ύδρευση της πόλης της Κέρκυρας με άφθονο και καλής ποιότητας νερό θα ήταν μια εύκολη υπόθεση, η πραγματικότητα όμως δεν είναι αυτή ακριβώς.
Η ανάπλαση της πλατείας των Μπενιτσών και σχέδια κατασκευής τεχνητής παραλίας στις Μπενίτσες
